goście zagraniczni

(właściwe nazwisko Madina Salamova) – młoda pisarka rosyjskiego pochodzenia. Urodziła się na Władykaukazie w Osetii Północnej. Z powodów politycznych i w obawie przed prześladowaniami rodzina Marii Amelie wyjechała nielegalnie do Finlandii, a następnie do Norwegii. W 2010 roku ukazała się jej debiutancka książka pt. Nielegalna Norweżka (Illegaly Norwegian), która wywołała medialną burzę i ogólnonarodową debatę o widzialności imigrantów i uchodźców w Norwegii i w krajach Skandynawskich.

Ukraińska pisarka, autorka tomu poezji Ognie świętego Elma (2002), powieści Lilu po tobie (2008) oraz poetyckich i prozatorskich publikacji w magazynach Suczasnist, Czetwer, Forma(r)t, Kyjiws’ka Rus’, Swjatyj Wołodymyr, Radar (nr 2/2010), gazetach i almanachach internetowych.

Dyrektor Edinburgh International Book Festival od 2009 roku. Rozpoczęty w 1983 r. jako biennale, a od 1987 r. organizowany corocznie, Międzynarodowy Festiwal Książki w Edynburgu jest jedną z najważniejszych imprez kulturalnych odbywających się w sierpniu w stolicy Szkocji.

Pisarka, tłumaczka. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Jej fascynacja literaturą niemiecką zaczęła się od lektur bajek braci Grimm.

Studiował w Mediolanie, a także brał udział w seminariach poetyckich Micheala Donaghy i Dereka Walcotta. Jego wiersze były publikowane w czasopismach literackich i w antologiach w Szwajcarii i we Włoszech.

Szwedzki slawista, tłumacz literatury polskiej oraz francuskie (głównie dwóch autorów: Jean Rouauda i Patricka Chamoiseau z Martyniki) na język szwedzki. Od ponad 20 lat tłumaczy polską poezję (m.in. Cz. Miłosza, W. Szymborską, A. Zagajewskiego, E. Lipską) i prozę (m.in. W. Gombrowicza, R. Kapuścińskiego, H. Krall, H. Grynberga), a także aktywnie zabiega o kolejne szwedzkie wydania polskich autorów.

Włoski pisarz, eseista, szef wydawnictwa Adelphi. Studiował literaturę angielską na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. W 1962 roku rozpoczął pracę w Adelphi Edizioni. Należy do elity europejskich intelektualistów, porównywany do Ericha Auerbacha i Ernesta Roberta Curtiusa. Napisał m.in.: L’impuro folie (1974), La rovina di Kasch (Upadek Kaschu, 1983). Polskiemu czytelnikowi znany przede wszystkim jako autor znakomitej książki o greckich mitach Le nozze di Cadmo e Armonia (1988) - Zaślubiny Kadmosa z Harmonią, która w przekładzie Stanisława Kasprzysiaka ukazała się w Polsce w 1995 roku.

Muzyczną karierę rozpoczął jako wokalista w zespole Tel Aviv's Youth. Ukończył specjalizację z opery w Music Academy na uniwersytecie w Tel Avivie. Jest dwukrotnym stypendystą America-Israel Cultural Foundation (1996 i 1998).

Poeta, tłumacz poezji, eseista. Wykłada historię literatury francuskiej na Uniwersytecie Państwowym (Mińsk), literaturę powszechną w Białoruskim Liceum Humanistycznym im. J. Kołasa oraz sztukę tłumaczenia.

Studiowała w Genewie i Lozannie, gdzie obecnie mieszka. W 2001 ukazał się jej pierwszy zbiór wierszy, Terre arraisonnée. W swoim drugim zbiorze, Eté visionnaire (2002), Clavien podejmuje temat sumienia, zaś w trzecim tomie poetyckim, C’est bien ici que je vis (2004) przywołuje obrazy domu, metaforycznych miejsc, w których sny łączą się z elementami codzienności, aby w ten sposób opisać kondycję artysty.

Wybitny krytyk i historyk sztuki. Jego podejście do krytyki kształtowało się przede wszystkim pod wpływem Clementa Greenberga (1909-1994) – uważanego za jednego z największych i najbardziej wpływowych krytyków amerykańskich drugiej połowy XX wieku.

Znana i ceniona na arenie międzynarodowej indyjska pisarka, publicystka, wydawca. Wyszła za mąż w bardzo młodym wieku za Rajiva Gokhale. Po ślubie przeniosła się do Bombaju, gdzie pracowała jako dziennikarka. Jej pierwsza książka pt. Paro: Dreams of Passion ukazał się w 1984 roku i wywołała spore poruszenie w Indiach ze względu na odważne potraktowanie tematu seksualności.

Poetka, slamerka, z obywatelstwem szwajcarskim i niemieckim. Jesienią 2011 roku wydaje swój szósty tomik poetycki pt. Mój wiersz nie pyta za długo (z płytą CD) oraz zbiór esejów Zrobię coś z językiem.

Izraelski aktor, śpiewak operowy, reżyser. Gra na wiolonczeli od 12 roku życia. Występował w wielu znanych izraelskich filmach i programach telewizyjnych. Zdobył wiele wyróżnień i nagród m.in. pierwszą nagrodę na Theatronetto Festival 2008.

Jeden z czołowych izraelskich prozaików; dziennikarz, autor popularnych książek dla dzieci. Studiował filozofię oraz wiedzę o teatrze na Uniwersytecie Hebrajskim. Następnie pracował w izraelskiej rozgłośni radiowej, tworzył audycje dla dzieci. Jak większość Izraelczyków, Grossman popierał Izrael w czasie wojny (kryzys izraelsko-libański 2006). 10 sierpnia 2006 wraz z zaprzyjaźnionymi pisarzami (m. in. z Amosem Ozem) na konferencji prasowej wezwał jednak rząd Izraela do zawieszenia działań militarnych. Dwa dni później jego 20-letni syn, Uri Grossman, zginął od rakiety przeciwczołgowej podczas operacji wojskowej w południowym Libanie.

Polsko-amerykańska pisarka, historyk żydowskiego pochodzenia. Urodziła się w Krakowie jako Ewa Wydra w rodzinie polskich Żydów ocalonych z Holocaustu, tu ukończyła szkołę podstawową. Chciała zostać pianistką. W 1959 roku wraz z rodziną na pokładzie statku Batory wyemigrowała do Kanady, a następnie do Stanów Zjednoczonych. Studiowała kolejno na Uniwersytecie Rice'a w Houston, Yale School of Music i Uniwersytecie Harvarda.

Francuski prozaik i poeta, autor piosenek, z wykształcenia inżynier rolnik, laureat prestiżowej IMPAC Dublin Literary Award (2002). W dzieciństwie noszący nazwisko ojca, gdy dorósł przyjął nazwisko panieńskie swojej babki, Henriette. W 2000 roku opuścił Francję, by mieszkać najpierw w Irlandii, a następnie w Andaluzji. Na początku swojej przygody z literaturą był przede wszystkim poetą. Pierwsza publikacja podpisana nazwiskiem Michel Houellebecq ukazała się w 1988 roku.

Wybitna szwajcarska pisarka. Urodziła się w Zurychu, lecz od 1968 roku mieszka w Mediolanie. Tam poznała Thomasa Bernharda i Ingeborg Bachmann, a potem swego przyszłego męża, znanego włoskiego eseistę i wydawcę Roberta Calasso.

Uważany jest za jednego z najbardziej twórczych artystów współczesnych, którego pojmowanie sztuki obejmuje zróżnicowane dziedziny. Mając ponad 40 lat doświadczenia w korzystaniu z różnorakich mediów, dał początek kilku Festiwalom w Indiach i za granicą.

Izraelski dziennikarz radiowy, wydawca, prezenter i znawca muzyki światowej. Był kierownikiem działu muzyki Galei Zahal oraz przez 15 lat redaktorem i prezenterem HaKol Zorem (Wszystko Płynie) - znanej audycji radiowej przez ponad trzy dekady.

Kanadyjsko-argentyński pisarz, eseista, redaktor i tłumacz, autor licznych antologii. W wieku szesnastu lat dorabiał po szkole w słynnej księgarni Pygmalion w Buenos Aires, gdzie poznał Borgesa. Został jednym z jego osobistych lektorów (autor Raportu Brodiego cierpiał na ślepotę, która uniemożliwiała mu czytanie). Manguel, jako syn ambasadora, nieustannie przenosił się z jednego miejsca w drugie. Rodzinny język opanował dopiero w wieku siedmiu lat (wcześniej porozumiewał się po angielsku i niemiecku).

Amerykański badacz literatury, filozof polityki. Wykładał na Johns Hopkins University w Balitmore (1974-1977, 1987-2001) oraz University of California w Berkeley (1977-1987). Od 2001 roku pracuje na University of Illinois w Chicago. Jest autorem głośnego artykułu - Against Theory (Przeciwko teorii) - który ukazał się w 1982 na łamach Critical Inquiry (współautorem był Steven Knapp).

Kompozytor, dyrygent, saksofonista. Urodził się w Tel-Awiwie. Jest absolwentem Mannes College of Music i New York University, współzałożycielem szkoły Rimon of Music, nauczycielem harmonii, kompozycji i orkiestracji w Rubin Academy w Tel-Awiwie i Jerusalem Academy of Music and Dance.

Studiował literaturę niemiecką i angielską na Uniwersytecie w Zurychu. Swoja pracę doktorska poświecił twórczości Arno Schmidta (1914-1979). Od 1987 do 1995 był dyrektorem Archiwum Roberta Walsera w Zurychu. Wraz z Bernhardem Echte odczytał i zredagował słynne mikrogramy Roberta Walsera – wydane później jako Aus dem Bleistiftgebiet (sześć tomów, 1985-2000).

Jeden z najwybitniejszych współczesnych poetów białoruskich, tłumacz, działacz społeczno-polityczny. Matka poety, Anastazja Mahier, była Białorusinką, ojciec Prakop – Rosjaninem, który w ramach nakazu pracy musiał opuścić Rosję, aby tworzyć kołchoz w rejonie smorgońskim na Grodzieńszczyźnie.

Angielski poeta pochodzący z Liverpoolu, członek Królewskiej Akademii Literatury, zadebiutował w drugiej połowie lat 60. ubiegłego wieku. W wieku piętnastu lat zakończył formalną edukację i postanowił całkowicie poświęcić się poezji.

Izraelski muzyk, kompozytor, pianista, aranżer i wokalista, producent muzyczny. Urodził się w Tel Awiwie. Edukację muzyczną rozpoczął mając osiem lat. W 1970 roku rozpoczął służbę wojskową - jako klawiszowiec w izraelskiej artylerii prezentował swoje pierwsze utwory.

Historyk fotografii, wykładowca na wydziale sztuki, estetyki i filozofii na Université Paris 8. Jest komisarzem licznych wystaw, redaktorem naczelny czasopisma La Recherche photographique. Bierze udział w licznych konferencjach i festiwalach poświęconych fotografii na całym świecie.

Pracuje w departamencie literatury Szwajcarskiej Fundacji dla Kultury Pro Helvetia w Zurychu. Jest także współorganizatorką festiwalu literatury i przekładu Babel w szwajcarskiej Bellinzonie. Babel odbywa się corocznie i za każdym razem jest poświęcony innemu krajowi. W 2012 roku gościem festiwalu będzie Polska.

Szwedzki pisarz, dziennikarz i krytyk literacki. Jeden z najciekawszych skandynawskich autorów ostatnich lat. Laureat szeregu nagród literackich. W 2009 roku odebrał Wielką Nagrodę Dziewięciu (De Nios Stora Pris). Jego najnowszą powieść Biedni ludzie z miasta Łodzi wyróżniono prestiżową Nagrodą Augusta przyznawaną przez związek wydawców szwedzkich. Książka ta była jednym z najbardziej rozchwytywanych tytułów na ubiegłorocznych Targach Książki we Frankfurcie.

Obecnie najgłośniejsza i najczęściej tłumaczona współczesna pisarka izraelską. Zadebiutowała tomem poezji w 1989 roku, a w 1993 roku opublikowała powieść Tańcząc, stojąc. W 1997 roku wydała książkę Życie miłosne, która przyniosła jej międzynarodowy sukces i liczne nagrody.

Historyk i teoretyk literatury (Uniwersytet w Bernie). Był lektorem na Uniwersytecie w Lozannie i do roku 2009 dyrektorem Centrum Roberta Walsera w Bernie. W swojej pracy zajmuje się m. in. kulturą przełomu XIX i XX wieku, ekspresjonizmem, twórczością Carla Einsteina, Paula Klee, a także teorią powieści i szwajcarską literaturą współczesną.

Szwajcarski włoskojęzyczny pisarz. Mieszka w Bellinzonie i pracuje jako redaktor w wydawnictwie Casagrande. Jest autorem dwóch książek dla dzieci i eseju o filozofii języka, Il merito del linguaggio (Zasługa języka).

Wybitna flamandzka poetka, tłumaczka, slawistka. Zadebiutowała w 1978 roku zbiorem wierszy o nostalgii, melancholii i samotności. Opublikowała wiele tomików poezji (m. in. Behind Closed Doors, Snowed In, Winter Heart, Behind the Mountains, Blackberry Picking).

Szwedzki dziennikarz polskiego pochodzenia, publicysta, tłumacz (poezja Zbigniewa Herberta). Po maturze, w 1969 r., razem z matką, babcią i braćmi wyemigrował do Szwecji. Roznosił przesyłki, był salowym w szpitalu, operatorem dźwigu na budowie - tak poznawał życie i język. Studiował historię filmu i historię idei. Jako dziennikarz rozpoczął pracę w 1981 pisząc reportaże z Polski na temat powstającej Solidarności.