goście z Polski

Rzeźbiarz, autor instalacji; jeden z najwybitniejszych i najbardziej znanych polskich współczesnych artystów. W latach 1980-85 studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom w pracowni prof. Jana Kucza uzyskał w 1985 roku. Od początku kariery artystycznej, jego osoba i twórczość budziła tyle samo zachwytu, co kontrowersji.

Polska pisarka, publicystka, nauczycielka akademicka. Absolwentka wrocławskiego kulturoznawstwa i Szkoły Nauk Społecznych. Wykłada w Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych na Wydziale Kultury Japonii. Należy do grupy osób młodego pokolenia, które zaczęły feministyczną debatę w Polsce. Prowadziła seminaria poświęcone tej problematyce na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1996-98.

Współautorka książek liberackich i teoretyk liberatury, tłumaczka, badaczka twórczości Jamesa Joyce’a, adiunkt w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Redaktorka unikatowej serii „Liberatura” wydawnictwa Korporacja Ha!art, współzałożycielka krakowskiej Czytelni Liberatury. Swoimi publikacjami, przekładami i wystąpieniami na polskim i międzynarodowym forum naukowym wprowadziła zagadnienie liberatury na grunt akademicki.

Krytyczka literatury i sztuki, tłumaczka. Pracuje w Instytucie Badań Literackich PAN. Absolwentka Wiedzy o Kulturze i Anglistyki na Uniwersytecie Warszawskim, doktorantka w Szkole Nauk Społecznych PAN. Pisze pracę doktorską z zakresu porównawczych badań nad współczesną literaturą i sztuką w kontekście doświadczenia historii traumatycznej.

Polski historyk literatury, krytyk literatury współczesnej. Studia na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej rozpoczął na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w roku 1986 uzyskał tytuł magistra. W roku 1997 obronił pracę habilitacyjną, która już w roku następnym zaowocowała tytułem profesora Uniwersytetu Adama Mickiewicza.

Animator kultury, eseista, reżyser, tłumacz, szef Ośrodka „Pogranicze" i Fundacji Pogranicze w Sejnach, która skupia się na promocji wielokulturowych regionów Europy Środkowo-Wschodniej. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (praca na temat twórczości Miłosza). Początkowo silnie związany z ruchem recytatorskim i teatrem amatorskiego. W latach 1978-1983 pracował jako aktor i instruktor w Stowarzyszeniu Teatralnym „Gardzienice".

Urodzony w 1974 roku. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zadebiutował jako szesnastolatek opowiadaniem "Złota Galera" opublikowanym w lutym 1990 r. w miesięczniku "Fantastyka". Kolejne opowiadania ukazywały się drukiem w magazynie literackim "Fenix" oraz w "Nowej Fantastyce", a w 1997 ukazał się debiut książkowy Dukaja, powieść "Xavras Wyżryn". Autor "Czarnych oceanów", "Extensy", "Córki łupieżcy", "Innych pieśni", "Perfekcyjnej niedoskonałości", "Lodu" oraz licznych opowiadań zgromadzonych m.in. w tomie "W kraju niewiernych".

Poeta, twórca i teoretyk liberatury (esej „Liberatura. Aneks do słownika terminów literackich” z 1999 roku), autor wierszy kinetycznych i poematów-znaków, także twórca teatralny. Współzałożyciel Czytelni Liberatury w Krakowie, redaktor liberackiej serii wydawniczej Ha!artu. Wypracował własną technikę literacką nazwaną wierszem emanacyjnym.

Polska poetka, autorka opowiadań, tłumaczka. Adiunkt na Uniwersytecie Warszawskim, prowadzi zajęcia z literatury amerykańskiej, teorii literatury i ekokrytyki. Nagrodzona przez Polskie Towarzystwo Wydawców Książek za najlepszy debiut (2002). Laureatka austriackiej nagrody Huberta Burdy za wiersze opublikowane w piśmie „Manuskripte” (2005). Jest autorką następujących tomików poetyckich: „Listopad nad Narwią” (2000), „Bio” (2004), „Planeta rzeczy zagubionych” (2006) „Tlen” (2009).

Prozaik, eseista, poeta, felietonista. Pracował m.in. jako dziennikarz radiowy i telewizyjny. Był redaktorem naczelnym pisma literacko-artystycznego „Nowy Wiek". Przez kilka lat prowadził program o nowościach wydawniczych „Czytelnia" (TVP Kultura). Wydał zbiory opowiadań: „Trzy historye" (2001), „Szmermele" (2004) i „Algi, kalki, zębatki" (2004).

Socjolog, kulturoznawca. Studiował na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie nadal pracuje. Zajmuje się m. in.: współczesnymi teoriami socjologicznymi, problemami kultury i sztuki XX wieku, komunikacją międzykulturową, regułami i strategiami dyskursu publicznego. Publikował na łamach „Przeglądu kulturoznawczego”, „Przeglądu socjologicznego”.

Polski dziennikarz, publicysta, tłumacz żydowskiego pochodzenia. W 1976 ukończył psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Związany z KOR-em, był jednym z założycieli niezależnego Żydowskiego Uniwersytetu Latającego (1979) oraz Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. W czasie stanu wojennego unika internowania i - jako Dawid Warszawski - publikuje w prasie podziemnej.

Znany dziennikarz i reportażysta „Gazety Wyborczej”. W 2009 roku otrzymał wraz z Marcinem Kowalskim nagrodę „Grand Pressa” - najbardziej prestiżowego konkursu dziennikarskiego w Polsce - za najlepszy reportaż prasowy. Dziennikarzy nagrodzono za tekst „Ukochany syn Wielkiego Wodza” opublikowany w dodatku do „Gazety Wyborczej”.

Jeden z najciekawszych polskich poetów i krytyków literackich, tłumacz (m.in. W. Stevensa, J. Ashbery’ego, S. Armitage’a). Jest pracownikiem naukowym w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Opolskiego. Autor pięciu tomów wierszy: „Wiersze pod nieobecność”, „Aurora”, „X”, „Linia życia”, „Inne tempo” (nominacja do nagrody literackiej NIKE 2009). Na kształcie jego poezji zaważyła fascynacja Wallace’em Stevensem.

Literaturoznawczyni, krytyczka literacka, poetka, prozaiczka, feministka. Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Szczecińskim, tam się doktoryzowała i nadal pracuje. Autorka opowiadań, tomików poetyckich, a przede wszystkim rozlicznych rozpraw i esejów, w których zajmuje się literaturą polską XX i XXI wieku ze stanowiska krytyki feministycznej.

Krytyk, filolog, eseista, redaktor i tłumacz. Współpracownik Centre for Advanced Studies in the Humanities UJ. Na język polski przekładał teksty m.in. R. Firbanka, G. Pereca, R. Rorty'ego i S. Žižka. Na antenie TV Kultura jest jednym z gospodarzy programu "Czytelnia". Współpracuje z Fundacją Korporacja "Ha!Art", której jest wiceprezesem i dla której redaguje serię "Linia krytyczna". Redaktor działu kultura "Tygodnika Powszechnego".

Wybitny polski tłumacz, eseista, publicysta. Ukończył studia z zakresu filologii romańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Oprócz tłumaczenia książek jest również autorem esejów oraz szkiców, publikowanych najczęściej jako wstępy i posłowia do książek.

Dziennikarz. Pięciokrotnie nominowany w konkursie Grand Press, dwukrotny zdobywca tej nagrody. W 2002 r. wyróżniono jego artykuł "Terror ekologiczny", opisujący zjawisko tzw. ekoharaczy, czyli wymuszania pieniędzy za odstępowanie od protestów przez organizacje podszywające się pod ruch ekologiczny.

Redaktor Instytutu Książki, autor audycji nadawanych przez RMF Classic. Za swego duchowego mistrza uważa Henry’ego Davida Thoraeu. Razem z Tomaszem Pindelem prowadzi subiektywny blog „Poczytane” o książkach „recenzje (zachwyty i ataki), komentarze, newsy”. Jak sam mówi: czyta kilka książek jednocześnie, nie używa zakładek, nie robi notatek, nie uznaje podziałów wewnątrzliterackich.

Historyk sztuki, specjalista od sztuki XX wieku, rzeczoznawca w Związku Dealerów Amerykańskich w Nowym Jorku. W 1992 roku była kuratorem wystawy „Polskie korzenie, brytyjska ziemia" w City Art Center w Edynburgu, a w latach 1996-98 promotorem i kuratorem wystaw, m.in. pierwszej solowej wystawy Zbigniewa Libery w USA.

Doktor germanistyki, eseista, poeta, tłumacz niemieckojęzycznej liryki i prozy (m.in. Hansa Magnusa Enzensbergera, Waltera Benjamina, Hannah Arendt, Michaela Krügera, Martina Pollacka), autor książek dla dzieci („Kajo i Wąż”). Jest literaturoznawcą w Instytucie Germanistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1997 roku redaguje miesięcznik „Literatura na Świecie”.

Znany dziennikarz i reportażysta „Gazety Wyborczej”. W 2009 roku otrzymał wraz z Piotrem Głuchowskim nagrodę „Grand Pressa” - najbardziej prestiżowego konkursu dziennikarskiego w Polsce - za najlepszy reportaż prasowy. Wspólnie wydali również: „Nie trzeba mnie zabijać" (książka-wywiad z Aleksem Kurzemem, byłym żołnierzem batalionu Łotewskiego Legionu SS, walczącego u boku wojsk niemieckich z bolszewikami o niepodległą Łotwę), „Odwet. Prawdziwa historia braci Bielskich" oraz w 2010 roku - „Apte. Niedokończona powieść”.

Polski operator, reżyser i scenarzysta. Od młodości fascynowały go wspinaczki górskie i fotografia. Studiował wiertnictwo na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ostatecznie jednak studia te porzucił, gdy zdał na Wydział Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (realizacja obrazu). Jego pasją stał się film dokumentalny.

Poeta, tłumacz, wydawca, jeden z najważniejszych twórców współczesnej polskiej poezji. Urodził się w Sankt Valentin (Dolna Austria). Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Gorzowie Wielkopolskim. Pracował w redakcji dwutygodnika „Student", wokół którego formowała się generacja Nowej Fali - ruchu poetyckiego z lat 60. i 70., który demaskował obłudę i sztuczność oficjalnego życia społecznego tamtych czasów. W roku 1975 został sygnatariuszem „Memoriału 59", protestującego przeciwko projektowanym zmianom w Konstytucji PRL.

Polski dziennikarz, felietonista, komentator, redaktor wielu mediów (m. in. „Gazety Wyborczej”, „Przekróju”, „Życia Warszawy”, TOK FM, TVP2, TV4, Polsatu). Studiował filozofię na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1979-89 związany z opozycją demokratyczną i niezależnym obiegiem wydawniczym. Odbywał nowicjat w zakonie dominikanów w Poznaniu.

Historyczka sztuki, malarka, fotografka, performerka i pisarka. Studia artystyczne ukończyła w roku 1970 w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jest również absolwentką historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Bardziej jednak ukształtował ją wcześniejszy, wieloletni pobyt w Wiedniu (jej ojciec Karol Kuryluk był tam ambasadorem), gdzie ukończyła gimnazjum i poznała austriacką kulturę przełomu XIX i XX wieku.

Literaturoznawca, kulturoznawca, specjalistą w dziedzinie amerykańskiej literatury, kultury i historii, profesor UMCS w Lublinie, kierownik Zakładu Studiów Amerykanistycznych. Jest autorem m.in. „The Novel as Performance: The Fiction of Ronald Sukenick and Raymond Federman”, Jest autorem książek m.in. „John Cage. Przypadek paradoksalny” (Lublin, 1993), „Gra słów. Muzyka poezji Johna Cage'a” (Lublin, 1997).

Filozof, eseista, tłumacz (m. in. Adorno, Arendt, Benjamina, Blooma, Scholema, Wittgensteina i in.). Zajmuje się pograniczami filozofii, psychoanalizy, teologii żydowskiej i teorii literatury (ze szczególnym uwzględnieniem myśli Waltera Benjamina). Stypendystą Fundacji im. Stefana Batorego, stażysta w Oxford University (1997) oraz w Instytucie Nauk o Człowieku w Wiedniu (2002).

Polski poeta, dziennikarz i publicysta. Prezes Fundacji Nowoczesna Polska. Przed pracą w Fundacji wieloletni dziennikarz, poeta i muzyk, aktualnie aktywny propagator nowoczesnej edukacji oraz wolnej kultury. Bierze aktywny udział merytoryczny we wszystkich projektach Fundacji, prowadzi szkolenia dla nauczycieli oraz liczne wystąpienia i wykłady związane z nowoczesnymi technologiami, edukacją oraz prawem internetowym.

Wybitny polski reżyser teatralny, scenograf, grafik, autor scenariuszy teatralnych, adaptator, tłumacz, pedagog w krakowskiej PWST. Zanim zaangażował się w działalność teatralną, studiował na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wkrótce jednak porzucił ten kierunek studiów i zdał egzaminy do krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Później przez dwa lata studiował reżyserię filmową w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi, a następnie reżyserię teatralną w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie (1973-1977).

Wybitna tłumaczka literatury pięknej, krytyczka literacka, eseistka. Studiowała francuski i niemiecki oraz filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Tłumaczy literaturę piękną i filozoficzną z języka niemieckiego – m. in. takich pisarzy jak: Georg Simmel, Patrick Süskind, Theodor W. Adorno, Jürgen Habermas, Hermann Hesse, Fryderyk Nietzsche. Debiutowała w 1975 jako tłumaczka na łamach miesięcznika „Literatura na Świecie”.

Wykładowczyni Gender Studies ISNS UW oraz IBL PAN, filozofka, teoretyczka kultury oraz aktywistka. Autorka książek o filozofii społecznej (Feminizm jako filozofia społeczna. Od 2007 roku uczestniczka projektu Indeks 73; w latach 2009-2010 visiting scholar w Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, USA, aktualnie - researcher w ramach Gender Studies Uniwersytetu w Orebro, Szwecja, gdzie pisze książkę o miłości w neoliberalizmie, polityce przekładu i kolorowym feminizmie.

Literaturoznawczyni, krytyczka literacka. Autorka rozprawy doktorskiej o Ewie Szelburg-Zarembinie (Przepisywanie siebie. Wstyd w twórczości Ewy Szelburg-Zarembiny). Współpracuje z miesięcznikiem "Lampa" i kwartalnikiem "Zadra". Publikowała w "Tygodniku Powszechnym", "Dwutygodniku", "Pograniczach". Współprowadzi program "Czytelnia" w TVP Kultura.

Poeta, pisarz. Jest autorem m.in. książki poetyckiej „Naprawiacz Ptaków” (2000) i libretta do płyty „KOD. Symfonia ogrodów” (2004). Publikował w „Polityce”, „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Znaku”, „Przeglądzie Powszechnym”. Laureat konkursu im. Macieja Szumowskiego, na reportaż/esej (2007). Książka „Niewidzialni" (Wydawnictwo Czarne) znalazła się w finale konkursu literackiego Fundacji Kultury 2008.

Krytyk literacki, eseista, publicysta, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Katedry Międzynarodowych Studiów Polonistycznych, dyrektor Centrum Studiów Humanistycznych na UJ. W latach 2002-2004 wykładał na uniwersytetach Harvarda i Northwestern. Autor wielu książek poświęconych filozofii i literaturze, m. in.: Anatomia ciekawości, Występek. Eseje o pisaniu i czytaniu, Czarny nurt. Gombrowicz, świat, literatura, Nieobliczalne, Polska literatura nowoczesna. Leśmian, Schulz, Witkacy.

Polski poeta, eseista, tłumacz. Publikuje raczej rzadko, za to każdy tomik przygotowuje niezwykle starannie. Do tej pory ukazały się następujące zbiory jego wierszy: „Podróż” (1975), „Struna" (1979), „Płanetnik i śmierć" (1981), „Anioł z ognia i lodu" (1986), „Światło jednomyślne" (1990), „Nawrócenie Maxa Jacoba" (1994), „Poematy biblijne" (1995), „Improwizacje i światy" (1997), „Zwyczajna, symboliczna, prawdziwa" (1998), „Powietrze i czerń" (2009). W 2006 roku jego książka „Ta chmura powraca" znalazła się w finale Nagrody Nike.

Germanista; związany z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, jest członkiem zespołu Pracowni Pytań Granicznych na tej uczelni; stypendysta Fundacji Tygodnika „Polityka” z 2008 roku.

Pisarz, dziennikarz, publicysta. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Publikował opowiadania, szkice krytyczne i recenzje na łamach czasopism literackich. Był dziennikarzem krakowskiego wydania „Gazety Wyborczej”. Autorem wielu nagradzanych reportaży. Jego debiutem prozatorskim był zbiór opowiadań „Do Amsterdamu” (2003), który otrzymał pierwszą nagrodę w III edycji konkursu „Znak-Proza" organizowanego przez wydawnictwo Znak.

Doktorantka Katedry Judaistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, studentka filmoznawstwa UJ, produkcji filmowej i telewizyjnej PWSFTviT w Łodzi i Gender Studies UW. Jest również członkinią „Krytyki Politycznej”, współtworzyła Sekcję Sztuki Współczesnej. Publikowała na łamach „Krytyki Politycznej”, „Ha!artu”, „Zadry”, „Słowa Żydowskiego”, „Polityki”, „Filmu”, „Res Publiki Nowej”, „Tekstów Drugich”.

Poeta, prozaik, dramaturg, literaturoznawca i tłumacz. W 1938 rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał wybuch wojny. Brał udział w działaniach kampanii wrześniowej, później należał do Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany w 1942 przez gestapo, był więźniem obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu, Gross-Rosen i Bergen-Belsen. Po wojnie osiadł w Belgii, gdzie ukończył studia slawistyczne, otrzymał obywatelstwo belgijskie i pracował jako wykładowca współczesnej literatury polskiej oraz lektor języka polskiego na uniwersytecie Universite Libre w Brukseli.

Pisarz, krytyk literacki, eseista, tłumacz, dziennikarz „Gazety Wyborczej” (1992-1997), redaktor naczelny miesięcznika „Midrasz”. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W 2005 roku otrzymał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa za monografię o Ulissesie Jamesa Joyce’a pt. Labirynt i drzewo (promotorem jego pracy był Michał Głowiński).

Mechanik z Krakowa, który w 2009 roku w stercie szpargałów wyniesionych 10 lat temu ze strychu jego rodzinnego domu w Wieliczce odnalazł przedwojenny zeszyt z rysunkami Ryszarda Aptego - wszechstronnie uzdolnionego literata, muzyka i plastyka, który zginął w czasie wojny, mając niespełna 20 lat. Zeszyt zawierał rysunki ułożone w starannie skomponowany cykl pt „Niepokój”.

Znana krytyczka filmowa. Współtworzyła (wraz z Wojciechem Kocłowskim i Barbarą Kosecką) leksykon „Panorama kina najnowszego 1980-1995” (1997). Jest autorką książki „Szukając von Triera”, opisującej twórczość znanego duńskiego reżysera. Publikuje najczęściej na łamach „Tygodnika Powszechnego”. Wybiera filmy do programu Krakowskiego Festiwalu Filmowego i zasiada w rozmaitych gremiach jurorskich.

Historyk literatury, krytyk literacki i muzyczny, poeta, prozaik. Ukończył filologię polska na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie nadal pracuje. Zajmuje się głównie literaturą współczesną, krytyką poetyckiego przekładu, krytyką muzyczną. Członek jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Prywatnie: miłośnik Beatlesów i Bacha, fan Tarantino i Bergmana, wielbiciel Jamesa Joyce'a.

Gitarzysta, kompozytor, improwizator, animator kultury i badacz folkloru muzycznego. Zaczął grać na gitarze elektrycznej w wieku trzynastu lat. Dziś jest nietuzinkową postacią na polskiej scenie muzycznej, jednym z najciekawszych i najzdolniejszych gitarzystów młodego pokolenia, z wielką pasją oddającym się solowym improwizacjom i interpretacjom muzyki etnicznej. Współtworzy takie projekty, jak „Shofar” i „Cukunft”, w ramach których eksploruje tradycyjne utwory klezmerskie.

Krytyczka, historyczka sztuki, dziennikarka „Tygodnika Powszechnego”. Specjalizuje się w tematyce żydowskiej. Publikowała m. in. w „Znaku" i „Rzeczpospolitej". Współpracuje z Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie. Na swoim koncie ma książkę pt. „Sztetl. Śladami żydowskich miasteczek", w której opisuje zapomniane żydowskie osady rozrzucone po ziemi kielecko-sandomierskiej.

Dramatopisarz, reżyser i krytyk teatralny. Urodził się w Jenisiejsku na Syberii, gdzie jego rodzice zostali zesłani w 1944. Po powrocie do Polski rodzina osiedliła się w Białymstoku. Studiował teatrologię na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego (1974-1979). W latach 1978-1979 działał jako krytyk teatralny w krakowskim dwutygodniku Student, później także w Polityce (pisał pod pseudonimem Jan Koniecpolski). Jako kierownik literacki i reżyser współpracował z wieloma teatrami w Polsce i na świecie. W 2003 roku założył w Warszawie Laboratorium Dramatu, którego celem jest rozwój i rozpowszechnienie współczesnej dramaturgii.

Polski poeta, literaturoznawca, tłumacz współczesnej poezji amerykańskiej, angielskiej, irlandzkiej (m.in. Franka O'Hary, Charlesa Reznikoffa, Johna Ashbery'ego, Kennetha Kocha, Roberta Lowella, Dereka Mahona, Seamusa Heaneya), autor wierszy dla dzieci, antologii z tłumaczeniami, redaktor „Literatury na Świecie”. Studiował anglistykę w Warszawie.

Polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz (m.in. takich autorów, jak Ezra Pound, John Ashbery, Elizabeth Bishop, John Cage, Ronald Firbank, Harry Mathews), redaktor „Literatury na Świecie”. Ukończył anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Laureat nagród: im. Kazimiery Iłłakowiczówny za najlepszy debiut poetycki 1992 roku, Kościelskich (1997), miesięcznika „Odra" za całokształt twórczości (1998), Fundacji Kultury (1994 i 1999), nominowany do Nagrody Nike (1997 i 2008), nominowany do Gdyńskiej Nagrody Literackiej.

Polski socjolog, eseista, tłumacz. Studiował polonistykę, psychologię i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz na Uniwersytecie Paris 8 w Saint-Denis. Od 2006 jest doktorem socjologii, pracuje jako adiunkt w Instytucie Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dużo podróżował, między innymi po Indiach, Azji Południowo-Wschodniej, Afryce i obu Amerykach – związany z ruchem antyglobalistycznym. Jest współtwórcą Korporacji Ha!art oraz Spółdzielni Goldex Poldex (z Kubą de Barbaro i Jankiem Simonem).

Polska dziennikarka, reportażystka, tłumaczka (m.in. „Nowojorskie odloty” Gene'a Wolfe'a). Studiowała literaturę angielską i amerykańską w Warszawie i w Aix-en-Provence. Współpracowała z miesięcznikiem „Kino" oraz „Gazetą Wyborczą", w której opublikowała dwa cykle reportaży, pisanych podczas długich samotnych podróży po Afryce (1993-94 i 1995).

Polonistka, redaktorka, promotorka polskiej literatury. Ukończyła filologię polska na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 80. współpracowała z podziemnym pismem „Wola". Następnie podjęła pracę w wychodzącym z podziemia wydawnictwie „PoMost”. W latach 1991-1997 – współprowadziła „Ex libris”, dodatek o książkach do „Życia Warszawy”.

Prozaik, eseista, autor sztuk teatralnych. Uhonorowany wieloma nagrodami m.in. nagrodą Fundacji im Kościelskich (1995), Nagrody Literackiej Nike (2005), Międzynarodowej Nagrody Literackiej Vilenica przyznawana przez Związek Pisarzy Słoweńskich (2008), Nagrody Literackiej Gdynia 2010 w kategorii proza. Wyrzucany ze szkół i imający się rozmaitych prac, właściciel niekonwencjonalnego życiorysu.

Tłumaczka, redaktorka i lektorka języka jidysz. Zajmuje się nowoczesną literaturą żydowską, problematyką modernizmu, awangardy, literaturą pisaną przez kobiety. Autorka książki poświęconej estetyce polsko-jidyszowej pisarki Debory Vogel (2006). Redaktorka dwujęzycznej antologii „Warszawska awangarda jidysz" (2005).

Polski muzyk, kompozytor, saksofonista, klarnecista, współtwórca fenomenu takich zespołów jak: „Miłość”, „Łoskot”, „The Users”, „NRD”, „Gdańskie Słoniki”, „Masło” i wielu innych. Absolwent Liceum Plastycznego w Gdyni-Orłowie. W 1987 r. rozpoczął studia w Akademii Sztuk Plastycznych w Gdańsku na wydziale malarstwa. Zafascynowany jazzem free, szczególnie muzyką Johna Coltrane'a i Ornette'a Colemana, na pierwszym roku zaczął grać na saksofonie altowym.

Poetka, eseistka, publicystka, krytyk filmowy. Studiowała polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Interdyscyplinarną pracę doktorską obroniła w Instytucie Badań Literackich PAN. Wykłada na Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim i innych uczelniach. Wydała m. in.: studium „Postać z cieniem. Portrety Żydówek w polskiej literaturze od końca XIX wieku do 1939 roku" (2001), zbioru tekstów krytycznych „Barykady. Kroniki obsesyjne" (2006) oraz następujące książki poetyckie: „Razem Osobno" (1986), „Sen o znaczeniu snów" (1994), „Nie jest gotowy" (2000), „Utwór o matce i ojczyźnie" (2008).

Tłumacz literatury francuskiej. We wczesnej młodości żołnierz Szarych Szeregów. Ukończył wyższe studia artystyczne w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1956). Współzałożyciel i redaktor dwutygodnika literacko-artystycznego „Zebra" (1956-1961). Od 1967 pedagog krakowskiej ASP. W latach 1975-1987 był dziekanem Wydziału Form Przemysłowych ASP i prorektorem tej uczelni. Członek-założyciel Międzynarodowego Stowarzyszenia Poetów Europy Środkowej i Wschodniej „Cap a l’Est” z siedzibą w Bratysławie.

Polski pisarz węgierskiego pochodzenia, dziennikarz. Ukończył filologie polska na Uniwersytecie Warszawskim. Wraz z Pawłem Duninem-Wąsowiczem stworzył w 1995 roku autorski słownik „Parnas bis. Literatura polska urodzona po 1960 roku". Razem z Pawłem Dunin-Wąsowiczem oraz Jarosławem Klejnockim opublikował antologię najnowszych wierszy „Macie swoich poetów”.