|
literatura i sztuka 2010
« wstecz
Rozwiń cały program
wtorek, 2 listopada 2010
| Miejsce |
Instytut Goethego, Rynek Główny 20 |
| Godzina |
10:00 |
| Opis |
Zadomowieni w pisaniu - pisarze przy pracy
Wystawa fotografii Herlinde Koebl
Wystawa będzie otwarta do 19 listopada 2010.
Wstęp wolny
|
|
|
|
| Miejsce |
Pawilon Wyspiańskiego, Plac Wszystkich Świętych 2 |
| Godzina |
18:30 |
| Opis |
Liberatura – inny wymiar literatury – wernisaż
Uczestnicy: Katarzyna Bazarnik, Zenon Fajfer, Jerzy Kutnik
Prowadzenie: Adam Poprawa
Wystawa będzie otwarta do 30 listopada 2010.
Liberatura to autorski termin ukuty przez Zenona Fajfera na łamach Dekady Literackiej w 1999 roku. Opisuje on specyficzny trans-gatunek literacki, w którym szczególną rolę odgrywają dwa zjawiska, oba wyrażone przedrostkiem: liber. Jako "wolność" cząstka ta zwraca uwagę na wolność twórczą, wyrażającą się w swobodnym przekraczaniu konwencjonalnych form; jako "książka" akcentuje materialny wymiar dzieła, włączając go w główny nurt przekazu artystycznego. Bowiem właśnie "książka", w swoim konkretnym kształcie, przy konkretnym ciężarze i określonej wielkości - w swojej "namacalnej" postaci - jest surowcem liberatury.
Nie każdy tekst można zaliczyć do liberatury, choć opracowany przez Fajfera termin wydaje się bardzo elastyczny. W serii wydawniczej Korporacji Ha!art nazwanej właśnie Liberatura - znalazły się między innymi: Rzut kośćmi nigdy nie zniesie przypadku Stéphane'a Mallarmégo, Arw Stanisława Czycza, Nieszczęśni B.S. Johnsona, Sto tysięcy miliardów wierszy Raymonda Queneau, najnowsze polskie wydanie Życia instrukcji obsługi Georgesa Pereca oraz publikacje Zenona Fajfera i Katarzyny Bazarnik. Do autorów związanych z liberaturą zalicza się często Sterne’a, Marinettiego, Apollinaire'a, Themersona czy Jacquesa Derridę (z jego esejem Glas). Najnowszą pozycją w serii Liberatura będzie zbiór poetyckich kolaży Herty Müller Strażnik bierze swój grzebień, wydany w formie luźnych kart w pudełku. Książka ta, nietłumaczona dotąd na żaden język obcy, będzie mieć premierę właśnie na Festiwalu Conrada.
Nie istnieje zamknięty katalog liberackich zabiegów artystycznych (podobnie, jak nie istnieje zamknięty katalog liberackich tekstów czy samych liberatów). W książce-poemacie Mallarmégo szczególną rolę odgrywa układ stron, na których "rozsypane" są słowa wiersza; w Stu tysiącach miliardów wierszy czytelnik znajduje literacką układankę, z której wersów - po odpowiednim ich "wycięciu" - może ułożyć niezliczoną ilość formalnie poprawnych, gramatycznie spójnych i rymowanych sonetów. Nieszczęśni B.S. Johnsona przybrali formę luźnego zbioru nienumerowanych stron-arkuszy, narracja w powieści Pereca rządzi się zbiorem określonych matematycznych procedur, a Spoglądając przez ozonową dziurę Fajfera zostało zamknięte w butelce.
Wstęp wolny
|
|
|
|
piątek, 5 listopada 2010
| Miejsce |
Muzeum Narodowe w Krakowie, Gmach Główny, al. 3. Maja 1 |
| Godzina |
20:00 |
| Opis |
Anselm Kiefer - Das Haar
Pokaz obrazu z kolekcji Grażyny Kulczyk
Prowadzenie: Agnieszka Sabor, Paulina Kolczyńska
Dzięki uprzejmości Art Stations Foundation Pani Grażyny Kulczyk w Muzeum Narodowym w Krakowie odbędzie się pokaz jego obrazu „Das Haar”. Płótno Kiefera w sposób bezpośredni nawiązuje do poezji Celana, jest znakomitym uzupełnieniem wymiaru literackiej debaty na temat samotności, smutku, historycznej odpowiedzialność, obszarów zbiorowej pamięci – tematów bliskich autorce „Sercątka”. Anselm Kiefer przyjął zaproszenie Festiwalu Conrada, ale z powodu dużej retrospektywy jego dzieł przygotowywanej w Nowym Jorku, nie będzie mógł pojawić się osobiście pod Wawelem.
„Das Haar” przedstawia pusty rozległy pejzaż oraz ciemne, ciche niebo. Na płótnie zawieszone są trzy krzesła: na jednym znajdują się gałęzie, na przeciwnym snopek z ludzkich włosów. Symboliczne puste krzesło w samym środku pola wizualnego, czeka na widza - zaprasza do zajęcia miejsca w centrum obrazu oraz w historii. Siadając tyłem do pola wizualnego, widz staje się jego integralną częścią. Z obserwatora przekształcony zostaje w nieodłączny element krajobrazu. Jest więc nie tylko pasywnym obserwatorem, ale również świadkiem borykającym się z kwestią odpowiedzialności oraz odbioru drugiej wojny światowej. „Das Haar” formułuje nową relację pomiędzy artystą a obserwatorem, widzem a przeszłością, obserwowany w takiej czasoprzestrzeni pokazuje związki, których wcześniej nie bylibyśmy w stanie dostrzec… To niezwykłe dzieło podziwiać będzie można już 5 listopada (piątek) w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Anselm Kiefer (1945) - niemiecki malarz, rzeźbiarz, autor instalacji, jeden z najważniejszych współczesnych artystów. Jego dzieła prezentowane były w najbardziej prestiżowych muzeach i galeriach na świecie, m.in. MoMA w Nowym Jorku, Neue Nationalgalerie w Berlinie, The Metropolitan Museum w Nowym Jorku, Royal Academy w Londynie, Museum of Modern Art w San Francisco, Guggenheim Museum w Bilbao. Studiował na uczelniach artystycznych we Frybyrgu Bryzgowijskim, Karlsruhe i Düsseldorfie w pracowni Josepha Beuysa. Karierę artystyczną rozpoczynał jako fotograf i performer. Szybko jednak odnalazł swój styl tworząc zarówno wielkoformatowe płótna jak i niezwykłe rzeźby-obiekty. Te ostatnie wykonywane najpierw z ołowiu a później z betonu przyniosły mu międzynarodową sławę. Inspiracją dla jego wielu prac jest literatura, a w szczególności twórczość Paula Celana i Ingeborg Bachmann. W Poczdamie od 2 października do 31 stycznia 2011 roku trwa wystawa jego prac z cyklu „Europa”.
Wstęp wolny
|
|
|
|
|
|
